بساو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بساو. [ ب َ ] (فعل امر)از مصدر بساویدن . (لغت فرس اسدی ص ٤١٦) : بجانم که آزش همان نیز هست ز هر سو بیارای و ببساو دست . اوبهی . رجوع به بساویدن، پساویدن و بساییدن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بساو. [ ب َ ] (فعل امر)از مصدر بساویدن . (لغت فرس اسدی ص ٤١٦) : بجانم که آزش همان نیز هست ز هر سو بیارای و ببساو دست . اوبهی . رجوع به بساویدن، پساویدن و بساییدن شود.