بساطی شوشتری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بساطی شوشتری . [ ب َی ِ ت َ ] (اِخ ) سراینده ٔ پارسی گوی قرن دهم بود سفری به ماوراءالنهر کرد و بخدمت عبداﷲ ازبک درآمد و بسال ٩٥٥ هَ . ق . درگذشت . شعرش در تذکره ٔ روز روشن آمده است . (از الذریعه ج ٩). و رجوع به تذکره ٔ روز روشن محمد مظفر و حسین صبا و فرهنگ سخنوران خیامپور شود.