بسارجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسارجان . [ ب َ ] (اِخ ) قریه ای است در یک فرسنگی میانه جنوب و مشرق تل بیضا. (فارسنامه ٔ ناصری ). دهی است ازدهستان بیضا بخش اردکان شهرستان شیراز که در ٦٢ هزارگزی جنوب خاور اردکان و هفت هزارگزی راه فرعی زرقان به بیضا در جلگه قرار دارد. هوایش معتدل با ٢١٢ تن سکنه، آبش از قنات و محصولش غلات، برنج، چغندر و شغل مردمش زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).