بس بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بس بر. [ ب َ ب َ ] (اِ) در تداول عوام چوبی پهن افقی که بر سربیل و زیر دسته گذارند تا بیل زن پای بر آن نهد و فشار پای را بر فشار دو دست در فروبردن بیل به زمین مزید کند. (یادداشت مؤلف ).
بسبر. [ ب َ ب َ ] (اِخ ) دهی است به همدان . و رجوع به صائن الدین عبدالملک بن محمد بسبری شود.