بزیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزیون . [ ب ُزْ ] (اِ) یک نوع پارچه ٔ گلابتون دوزی و زربفت و کیمخواب . (ناظم الاطباء). نوعی از ابریشم نفیس . (آنندراج ). سندس . دیبا. و احتمال دارد معرب پرنون باشد. (یادداشت بخط دهخدا).
بزیون . [ ب ِزْ ی َ / یُو ] (اِ) همان بُزیون است . رجوع به بزیون شود.