بزرگ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بزرگ . [ ب َ رَ ] (اِ) بزرک . تخم کتان . (ناظم الاطباء). دانه ایست که از آن روغن چراغ گیرند و بعربی کتان گویند. (آنندراج ) (غیاث اللغات ). رجوع به بزرک شود.

بزرگ . [ ب ُ زُ ] (اِخ ) لقب خواجه نظام الملک .(تاج العروس از یادداشت دهخدا). لقب محدث جلیل نظام الملک حسن بن علی بن اسحاق بن عباس طوسی، مکنی به ابوعلی، صاحب نظامیه ٔ بغداد، متوفی در سنه ٔ ٤٥٨ هَ . ق . (یادداشت بخط دهخدا). رجوع به خواجه نظام الملک شود.

بزرگ . [ ب ُ زُ ] (اِخ ) (میرزا... قائم مقام ) پدر میرزا ابوالقاسم قائم مقام موسوم به میرزا عیسی و مشهور به میرزا بزرگ . وزیر فتحعلی شاه قاجارو از ادیبان و منشیان عصر خود بود. و رجوع به سبک شناسی ج ٣ و فهرست آن، و قائم مقام و میرزا بزرگ شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

ارجمند، بابا، خداوند، خواجه، رئیس، سر، سرپرست، سرور، شخیص، عالیقدر، کبیر، کلان، محتشم، معظم، مولا، مهتر ≠ بنده، کهتر خطیر، عظیم، مهیب تنومند، جسیم، عظیم‌الجثه، کوه‌پیکر، گنده