بزرگ عطا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزرگ عطا. [ ب ُ زُ ع َ ] (ص مرکب ) بزرگ دهش . بسیاربخشش : صفتش مهتر گشاده کف است لقبش خواجه ٔ بزرگ عطا. فرخی . ای ستوده خوی ستوده سخن ای بلنداختر بزرگ عطا. فرخی . خدایگان جهان خسرو بزرگ عطا روا نداشت یکی بنده بی عطا دیدن . سوزنی .