بزرجفرمدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزرجفرمدار. [ ب ُ زُ ف َ م َ ] (معرب، اِ مرکب ) بزرگفرمدار. بمعنی بزرگ مأمور، و آن لقب وزیر است که در مرتبه ٔ دوم و بعد از موبدان موبد قرار دارد. (از التنبیه والاشراف ). و رجوع به امثال و حکم دهخدا ج ٣ ص ١٦٦٩ شود.