بزداغ/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(بِ یا بُ) (اِ.) ابزاری که به وسیلة آن زنگ آیینه، تیغ و مانند آن را بزدایند.<br>واژه قبلی: بزباشواژه بعدی: بزدل