برگدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برگدار. [ ب َ ] (نف مرکب ) برگ دارنده . دارای برگ . برگ دهنده . برگ بارآورنده . (ناظم الاطباء). ♦ برگدار ساختن ؛ با برگ پوشاندن . (ناظم الاطباء). ♦ برگدار شدن ؛ پربرگ شدن . (ناظم الاطباء). دارای برگ گشتن .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی