برکان

برکان . [ ب ُ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان براآن بخش حومه ٔ شهرستان اصفهان . سکنه ١٩٠ تن . (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ١٠).

برکان . [ ب َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رودبال بخش داراب شهرستان فسا. سکنه ٔ آن ٤٨٤ تن . (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ٧).

برکان . [ ب َرْ رَ / ب َ رَ ] (ع اِ) برکانی . برنکانی . گلیم سیاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج، برانک . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). این کلمه در بیتی از مسعودسعد دیده میشودو در فرهنگهای فارسی معنیی برای آن نیافتیم، در تاج العروس می گوید قال الفراء یقال الکساء الاسود برکان و لایقال برنکان بنقله الازهری فی التهذیب : از فراوان مکارم تو رسید کسوت من به اطلس و برکان . ولی کساء أسود دراین جا معنی نمی دهد چه کساء گلیم گونه ایست و با اطلس تناسبی ندارد خاصه در مقام شکر نعمت مگر اینکه در این شعر غلطی باشد مثلاً اصلش این باشد: ... کسوت من به اطلس از برکان . (یادداشت مؤلف ).