برچسبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برچسبان . [ ب َ چ َ ] (نف مرکب ) ملتئم . باآرام و طمأنینه . مهربان . ♦ برچسبان بودن ؛ التیام . مهربان بودن با یکدیگر. (یادداشت مؤلف ): ترفیه بالرفاء و البنین گفتن بوجه دعا در زناشوئی یعنی مجتمع و برچسبان و باآرام و طمأنینه باشند. ♦ برچسبان شدن ؛ کتن . (منتهی الارب ).