برونمرزی

برونمرزی . [ ب ِ / ب ُ م َ ] (ص نسبی ) خارج از مرز. ♦ حق (حقوق ) برونمرزی ؛ مصونیت خاصی است که پاره ای اشخاص مانند وزرای مختار و سفرای کبار نسبت به قوانین قضایی کشوری که در آنجا رفته اند دارا میباشند. (لغات فرهنگستان ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی