بروفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بُ یا بَ فِ) (اِ.) دستار، کمربند، شال که بر سر یا کمر بندند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بُ یا بَ فِ) (اِ.) دستار، کمربند، شال که بر سر یا کمر بندند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بروفه . [ ب ُ ف َ / ف ِ ] (اِ) دستار میان بند. (لغت فرس اسدی ). دستار و فوطه باشد که مندیل و کمربند است . (برهان ). در لغت فرس اسدی بیت زیر بعنوان مثال ذکر شده است : داشت بر سر بروفه ای کودک بر میان بست آن بروفه ٔ خویش . ولی از این شعر مطلق دستار برمی آید نه دستار میان بند. (یادداشت دهخدا).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه