بروض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بروض . [ ب ُ ] (ع مص ) اندک برآمدن آب از چشمه . (از منتهی الارب ). بَرض . (اقرب الموارد). و رجوع به برض شود. ◄ دمیدن «بارض » از زمین . (از منتهی الارب ). روییدن گیاه از زمین پیش از آنکه جنس آن معلوم باشد. (از اقرب الموارد). و رجوع به بارض شود.
بروض . [ ب َ ] (ع ص ) چاهی که اندک اندک آب دهد. (منتهی الارب ). بئربروض ؛ چاه اندک آب . (از ذیل اقرب الموارد از تاج ).
بروض . [ ب ُ ] (ع اِ) ج ِ بَرض . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به برض شود.