بروسوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بروسوی . [ ب ُ س َ وی ی ] (اِخ ) یعقوب بن علی بروسوی . از فاضلان روم (ترک ) که تألیفات وی به زبان عربی بوده است . وی مدتی عهده دار تدریس در «بروسه » و «آیدین » و «ادرنه » شد و بسال ٩٣١ هَ . ق . در بازگشت از سفر حج در «برکةالحاج » مصر درگذشت . او راست : مفاتیح الجنان فی شرح شرعةالاسلام، در تصوف . تذکره، در حدیث . حاشیه بر حاشیه ٔ سید بر لوامعالاسرار. حاشیه بر شرح دیباجةالمصباح، در نحو. مختصر مرآةالجنان یافعی . شرح گلستان سعدی، به عربی . (از الاعلام زرکلی ج ٩ ص ٢٦٥ از الشقائق النعمانیة و کشف الظنون و فهرس المؤلفین ).
بروسوی . [ ب ُ س َ وی ی ] (ص نسبی ) منسوب به بروسه، که شهری است در آسیای صغیر. رجوع به بروسه شود.