برهنگی

برهنگی . [ ب ِ رَ / ب َ رَ ن َ/ ن ِ / ب ِ هََ ن َ / ن ِ ] (حامص ) برهنه بودن . رود و روت و لخت بودن . عریانی . (آنندراج ). بی پوشاکی . (ناظم الاطباء). بی جامگی . تجرد. تعری . جردة. حسور. روتی . سبلة. شرج . عراء. عری . عوری . لختی . لوتی : زآنکه برهنگی بود زیور صبح تیغفش صبح برهنه می کند بر تن چرخ زیوری . خاقانی . چون تن پوشیده گشت اندوه برهنگی مبر. (مرزبان نامه ). موسی علیه السلام درویشی را دید از برهنگی به ریگ اندرشده . (گلستان سعدی ). ♦ برهنگی تیغ ؛ بی غلاف بودن آن . عریان بودن آن . بیرون بودن آن از غلاف : تیغ در برهنگی فاش کند جوهر خویش مصلحتهاست درین شیوه ٔ عریانی ما. طالب آملی (از آنندراج ). ◄ (اصطلاح زمین شناسی ) سایش زمین بواسطه ٔ عوامل مختلف طبیعی : آفتاب، باد، باران، یخبندان، آبهای جاری، یخهای متحرک و دریا. (دایرة المعارف فارسی ).