برنوشتن

برنوشتن . [ ب َ ن ِ وِ ت َ ] (مص مرکب ) (از: پیشوند بر + مصدر نوشتن ) نوشتن : برنوشته دبیرپیکر او نام بهرام گور بر سر او. نظامی . زین نمط زین نوع ده طومار و دو برنوشت آن دین عیسی را عدو. مولوی . و رجوع به نوشتن شود.

برنوشتن . [ ب َ ن َ وَت َ ] (مص مرکب ) (از: پیشوند بر + مصدر نوشتن ) نوردیدن . پیچیدن . تا کردن : فراشان به منزل اندرپیش وی [ عبداﷲ، در سفر حج ] همی شدندی و نمدها همی افکندی و چون بگذشتی باز برنوشتندی و باز پیش آوردندی تا همه ٔ راه همچنین برفت . (ترجمه ٔ طبری بلعمی ). ♦ آستین برنوشتن ؛ بالا زدن آستین . برزدن آستین، و کنایه از آماده ٔ کاری شدن : نخستین کسی کو بیفگند کین به خون ریختن برنوشت آستین . فردوسی . فروهشت دامن ز خورشید گرد بلا برنوشت آستین نبرد. اسدی . ◄ درنوردیدن . طی کردن : سه اسب گرانمایه کردند زین همی برنوشتند گفتی زمین . فردوسی . بقلب اندرون پیل و خاقان چین همی برنوشتند روی زمین . فردوسی . ♦ ره برنوشتن ؛ طی کردن . پیمودن . گذراندن : به ششماهه یکساله ره برنوشت بی آزار و خرم به خشکی گذشت . اسدی . ۩ فروگذاشتن . ترک کردن : کنون برنوشتی ره ایزدی به کژّی کشیدی و راه بدی . فردوسی . ۩ منع کردن . در هم پیچیدن . نابود کردن : همه پیش آذر بکشتندشان ره گبرگی برنوشتندشان . فردوسی . و رجوع به نوشتن شود.