برفزود

برفزود. [ ب َ ف ُ ] (ص مرکب، ق مرکب ) افزون . بعلاوه . برسری . بیش . برفزون . بسیار. فراوان : وزو بر روان محمد درود بیارانْش بر هر یکی برفزود. فردوسی . بی اندازه از ما شما را درود هنر با نژاد ار بود برفزود. فردوسی . چو بنشست بهمن بدادش درود ز شاه و ز ایرانیان برفزود. فردوسی . بیامد بر شیده دادش درود ز شاه و ز ایرانیان برفزود. فردوسی . ز یزدان و از ما هزاران درود مر او را[ محمد ] و یارانْش را برفزود. فردوسی .