برطایل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برطایل . [ ب َ ی ِ ] (اِخ ) نام جزیره ایست در هندوستان که آنجا بانگ درخت آید سخت . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی ). نام جزیره ای است در هندوستان که از یکی از درختان آن جزیره بانگی عظیم و صدایی مهیب می آید و بعضی گویند کوهی است در آن جزیره که شبها از آن کوه صدای طبل و دهل و سنج می آید. (برهان ) (آنندراج ). ورجوع به نزهةالقلوب مقاله ٔ ٣ ص ٢٣٢ شود : که خوانند برطایل او رابنام جزیری همه جای شادی و کام . عنصری (از لغت نامه ٔ اسدی ).