برشعثا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برشعثا. [ ب َ ش ِ ] (اِ) نافع فی الحال . (بحر الجواهر). و آن دارویی است مرکب از فلفل سیاه و فلفل سفید وبزرالبنج از هر یک بیست درهم و افیون ده درهم و زعفران پنج درهم، سنبل، عاقرقرحا، فرفیون از هریک یک درهم کوفته و بیخته و ضعف ادویه برآن عسل افزایند و شربت آن درهمی یا دانقی باشد. رجوع به فهرست مخزن الادویه و تذکره ٔ ضریر انطاکی و تحفه ٔ حکیم مؤمن و دزی ج ١ ص ٧٢. ابن اللبودی را مقاله ایست بنام مقالة فی البرشعثا. (یادداشت بخط مؤلف از عیون الانباء ج ٢ ص ١٨٩).