برخیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برخیر. [ ب َ ] (ق مرکب ) (از: بر + خیر) بخیره . به بیهودگی و برعبث : خاقانی از انده رشیدت تا کی بود اشک و نوحه برخیر. خاقانی . اژدها سر بدم رساند و باز سر دم اژدها خورد برخیر. خاقانی . رجوع به خیر و خیره و برخیره شود.