برجای ماندگی

برجای ماندگی . [ ب َ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حاصل مصدر است از برجای ماندن سستی و ماندگی و بازماندگی درجای . ◄ فالج . ◄ اندوه و رنج . (ناظم الاطباء).