برجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برجان . [ ب ُ ] (اِخ ) نام دزدی است که به وی مثل زنند: اسرق من برجان .
برجان . [ ب ُ ] (اِخ ) صنفی از روم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
برجان . [ ب ُ ] (اِ) (حساب ...)(اصطلاح ریاضی ) مجموع عدد مضروب و مضروب فیه مثلا سه را در سه ضرب کنند حاصل نه میشود پس سه را جذر و نه را جداء و جمله ٔ آنرا برجان گویند. (ناظم الاطباء).