برائت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ ئَ) [ ع. براءة ]<BR>۱- (مص ل.)پاک شدن از عیب و تهمت، تبرئه شدن.<BR>۲- خلاص شدن از قرض و دین، رها شدن.<BR>۳- (اِ.) اجازه.<BR>۴- حواله.<BR>۵- (اِمص.) رهایی، خلاصی.<BR>۶- بیزاری، دوری.<BR>۷- پاکی.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ ئَ) [ ع. براءة ]<BR>۱- (مص ل.)پاک شدن از عیب و تهمت، تبرئه شدن.<BR>۲- خلاص شدن از قرض و دین، رها شدن.<BR>۳- (اِ.) اجازه.<BR>۴- حواله.<BR>۵- (اِمص.) رهایی، خلاصی.<BR>۶- بیزاری، دوری.<BR>۷- پاکی.<br>