فرهنگ لغت

بذاخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بذاخ . [ ب َذْ ذا ] (ع ص ) شتر بسیار بانگ کننده ٔ شقشقةبرآورنده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ج ٢ ص ٢٥٢). هَدّار. ◄ مبتکر. (از اقرب الموارد).

معنی بذاخ | فرهنگ لغت