بدگوهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گُ هَ)(ص مر.) بدنژاد. بدسرشت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گُ هَ)(ص مر.) بدنژاد. بدسرشت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدگوهر. [ ب َ گ َ / گُو هََ ] (ص مرکب ) بدذات و بداصل . (برهان قاطع) (هفت قلزم ) (ناظم الاطباء) (از ولف ). بدسرشت و بداصل . (آنندراج ). هرچیز که اصلاًبد باشد. بدنژاد. (ناظم الاطباء). بی اصل . بی گوهر. بدنهاد. بدفطرت . نانجیب . (یادداشت مؤلف ) : چه باشد مرا گفت از این کشتنا مگر کام بدگوهر آهرمنا. فردوسی . و رجوع به ترکیبات گوهر شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی