فرهنگ لغت

بدپدر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بدپدر. [ ب َ پ ِ دَ ] (اِ مرکب ) ناپدری .(ناظم الاطباء) (از شعوری ج ١ ورق ١٦٢) : گریان شده ست بی تو چو پیوسته بخت و ملک همچون یتیم طفل که در دست بدپدر. شمس فخری (از شعوری ).

معنی بدپدر | فرهنگ لغت