بدویت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ دَ یَّ) [ ع. بدویة ] (اِمص.)<BR>۱- بادیه نشینی، بیابان گردی.<BR>۲- عقب ماندگی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ دَ یَّ) [ ع. بدویه ] (اِمص.) ۱- بادیه نشینی، بیابان گردی. ۲- عقب ماندگی.
مترادف و متضاد واژهدان
بادیهنشینی، صحرانشینی، بیاباننشینی (متضاد: مدنیت) جاهلیت عقبماندگی توحش (متضاد: تمدن)