بدعمل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدعمل . [ ب َ ع َ م َ ](ص مرکب ) بدکار و خطاکار و گنهکار. (آنندراج ). بدکار و بدکردار و خاطی و مجرم . (ناظم الاطباء). بدکاره . مُسی ٔ: زنی بدعمل . بلایه . نابکار. (یادداشت مؤلف ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی