بدرایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدرایی . [ ب َ ](حامص مرکب ) بدرأیی . بداندیشی . بدنیتی . بدخواهی . ♦ بدرایی کردن ؛ بداندیشی کردن . بدخواهی کردن : و این وزیر او در حق سپاهی و رعیت بدرأیی کردی . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ٥٦). ز چشم پادشاه افتاد رایی که بدرایی کنددر پادشایی . نظامی .