بداعتقاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بداعتقاد. [ ب َ اِ ت ِ ] (ص مرکب )آنکه اعتقادش بد است . بداندیشه . بدفکر : چون وزیر ماکِربداعتقاد دین عیسی را بدل کرد از فساد. مولوی . به نیت غزا و جهاد کفار بداعتقاد بکنار دریای گنگ رفته . (حبیب السیر ج ٣ ص ١٥٥).