بخچیر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومبخچیر. [ ب ُ ] (اِ) بوته ای است که مَن ّ شیرخشت، بر آن نشیند. (یادداشت مؤلف ).واژه قبلی: بخچهواژه بعدی: بخچیزیدن