فرهنگ لغت

بخنورور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بخنورور. [ ب َ نوز وَ ] (ص مرکب ) رعددار. دارای رعد : عاجز شود ز اشک دو چشم و غریو من ابر بهارگاهی و بخنورور مطر . (از یادداشت مؤلف ). و رجوع به بخنو شود.

معنی بخنورور | فرهنگ لغت