بخر

بخر. [ ب ِ خ َ ] (ص مرکب ) خریدار. طالب . خرنده . در تداول عامه گویند: تو بِخَرِ این خانه نیستی .

بخر. [ ب َ ] (ع مص ) بخار برآوردن دیگ . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). ♦ بنات بخر ؛ بنات بحر. ابرهای سپید تنک که اول تابستان آید. (منتهی الارب ) (آنندراج ). و رجوع به بحر و بنات بحر شود.

بخر. [ ب َ خ َ ] (ع اِمص ) گندگی دهان و جز آن . (منتهی الارب ). گندگی دهان و جز آن که بفارسی بیاستو و پیاستو و غشاک گویند. (ناظم الاطباء).