بخباخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخباخ . [ ب َ ] (ع ص، اِ) بهباه . (یادداشت مؤلف ). رجوع به بهباه شود. شتر بانگ کننده ٔ از مستی . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). شتر بانگ کننده ای که دهنش را شقشقه ٔ آن پر کند. (از اقرب الموارد). شتری که از غایت مستی بانگ کند. (ناظم الاطباء).