بحرالعلوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بحرالعلوم . [ ب َ رُل ْ ع ُ ] (اِخ ) سید محمد مهدی بن مرتضی بن محمدبن عبدالکریم حسنی طباطبائی بروجردی الاصل، نجفی المسکن از اعاظم علماء اثناعشریه و از بزرگان فقهای امامیه است . مامقانی دررجال درجت او را بین الوثاقه و العصمة ذکر کرده است .بسال ١١٥٤ یا ١١٥٥ هَ . ق . متولد شد و بسال ١٢١٢ هَ. ق . درگذشت . بر وحید بهبهانی و شیخ یوسف بحرانی و سید حسین قزوینی و شیخ محمد تقی دورقی و آقا محمد باقر هزار جریبی و گروهی دیگر از بزرگان فقها تلمذ کرد. شیخ محمد علی اعسم و سید جواد صاحب مفتاح الکرمة و سید محمد باقر شفتی بر او تلمذ کردند. شرح حال وی درروضات الجنات و قصص العلماء و ریحانةالادب ودیگر کتب تراجم علمای شیعه آمده است . با علو مقامی که در فقه وعلوم دینی داشت و با آنکه گروهی از بزرگان علما بر وی علم آموخته اند مؤلفات فراوانی ندارد. او راست : الاثناعشریات در مراثی . اجماع امر و نهی . ارجوزه در جمل و عقود، اصالة البرائة، تاریخ مکه و مسجدالحرام .
بحرالعلوم . [ ب َ رُل ْ ع ُ] (اِخ ) ابوالعباس عبدالعلی محمدبن نظام الدین محمد اللکنوی انصاری مشهور به بحرالعلوم که در حوالی ١١٨٠هَ . ق . می زیسته است . او راست : تنویر المنار، رسائل الارکان، فواتح الرحموت و... (از معجم المطبوعات ).
بحرالعلوم . [ ب َ رُل ْ ع ُ ] (اِخ ) شیخ مهدی پسر آخوند ملا محمد جعفر ته باغ لله ای از فضلای کرمان برادر شیخ احمد روحی شهید. رجوع به فرماندهان کرمان چ باستانی پاریزی ص ٧٢ شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی