بجیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجیة. [ ب ُ ج َی ْ ی َ ] (اِخ ) طبری، پسر علی بن بجیه محدث بوده است . (منتهی الارب ).
بجیه . [ ب ُ ج َی ی َ ] (اِخ ) نام زنی که روایت میکند از شیبه حجبی و از وی ثابت ثمالی روایت کند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجیة. [ ب ُ ج َی ْ ی َ ] (اِخ ) طبری، پسر علی بن بجیه محدث بوده است . (منتهی الارب ).
بجیه . [ ب ُ ج َی ی َ ] (اِخ ) نام زنی که روایت میکند از شیبه حجبی و از وی ثابت ثمالی روایت کند.