بجیرمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجیرمی . [ ب ُ ج َ رِ ] (اِخ ) سلیمان بن محمدبن عمر بجیرمی فقیه مصری، در سال ١١٣١ هَ . ق . در بجیرم از قرای غربی مصر بدنیا آمد و در خردی به قاهره رفت و درالازهر درس خواند و تدریس کرد. کتاب او: التجرید لنفع البعید در ٤ جلد است که شرحی است بر منهج در فقه شافعی . در مصطبه نزدیک بجیرم بسال ١٢٢١ هَ . ق . درگذشت . (از قاموس الاعلام ترکی ج ١ ص ٣٩١). کتاب دیگر او تحفةالحبیب علی شرح الحطیب است . (از معجم المطبوعات ).