بجوال رفتن

بجوال رفتن . [ ب ِ ج َ رَ ت َ ] (مص مرکب ) داخل جوال شدن . ◄ کنایه از دغا و فریب خوردن باشد. (آنندراج ) : تایکی ریش گاو باشد کس چند چون ابلهان روم به جوال . ظهوری (از آنندراج ). ♦ با سگ بجوال رفتن ؛ کنایه از دست و پنجه نرم کردن است با مردم ناباب .