بجمقدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجمقدار. [ ب َ م َ ] (ترکی، ص مرکب ) (از: ترکی بشمق یا بشماق بمعنی کفش + دار فارسی مخفف دارنده ). بشمقدار. باشماقدار. صاحب منصبی که مأمور حفظ و حمل کفش مخصوص سلطان باشد. (از فرهنگ دزی ج ١ ص ٥١). کفشدار. موزه دار. سندل دار.