بجمزا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجمزا. [ ب َ ج ِ ] (اِخ ) قریه ای است در راه خراسان . جنگ المقتفی لامراﷲ و کون خرو مسعود البلال که از ملازمان سلطان محمدبن محمود بود در سنه ٔ ٥٤٩ هَ . ق . در این قریه اتفاق افتاد و بعضی آن را بکمزا گفته اند. (از مرآت البلدان ج ١ ص ١٦٣) (از معجم البلدان ).