بجرمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجرمی . [ ب َ ج ِ ] (اِخ ) ناحیه ای در اواسط سودان به مساحت ٨٥٠٠٠ هزارگز مربع واقع در جنوب دریاچه ٔ چاد. مردم این ناحیه را بجارمه گویند که حوالی ٣٠٠ سال پیش بوسیله ٔ قبائل فلبه اسلام پذیرفتند. (از اعلام المنجد). بقیرمی . بگیرمی .