فرهنگ لغت

بجدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بجدن . [ ب ُ دَ] (اِخ ) دهی از دهستان کیذقان ششتمد سبزوار در ٣٧ هزارگزی جنوب ششتمد. سکنه ٔ آن ٤٠ تن، آب از قنات، شغل اهالی زارعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).

معنی بجدن | فرهنگ لغت