فرهنگ لغت

بجای داشتن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بجای داشتن . [ ب ِ ت َ ](مص مرکب ) باقی گذاشتن . نگه داشتن : چون به بلوغیت رسید شیث وفات یافت و انوش دین پدر بجای داشت . (قصص الانبیاء ص ٢٩). ◄ بموقع نهادن .

معنی بجای داشتن | فرهنگ لغت