فرهنگ لغت

بجادی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بجادی . [ ب َج ْ جا ] (اِخ ) طفیل . شاعری است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

بجادی . [ ب ِ ] (ص نسبی ) منسوب است به بجاد که از اولاد سعدبن ابی وقاص است . (از انساب سمعانی ).

معنی بجادی | فرهنگ لغت