بثنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بثنة. [ ب َ ن َ / ب ِ ن َ ] (ع ص، اِ) مرغزار. (از آنندراج ). ج، بُثُن . (از منتهی الارب ). ج، بِثن . (اقرب الموارد). ◄ زمین نرم . (منتهی الارب ). ◄ زمین نرم و هموار و برابر. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ریگ نرم . (از معجم البلدان ). تصغیر آن بثینه است . (مهذب الاسماء). زمین نرم و به این معنی به کسر هم آمده . (آنندراج ). ◄ مسکه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کره . (از معجم البلدان ) (آنندراج ). ◄ زن حسینه ٔ تنک پوست آکنده گوشت .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). زن زیبا. (از معجم البلدان ). ◄ نعمت در نعمت . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از معجم البلدان ).
بثنة. [ ب َ ن َ ] (اِخ ) نام ناحیه ای از دمشق . برخی نیز گفته اندکه نام قریه ای بین دمشق و اذرعات است و ایوب پیغمبراز آن جای بود. (از معجم البلدان ). نام دهی در دمشق . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به بثنیة شود.