بثع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بثع. [ ب َ ث َ ](ع مص ) سرخ و سطبر گشتن هر دو لب از خون و این خاص است به لب . (منتهی الارب ). ظاهر شدن خون در لب . (از اقرب الموارد). ◄ برگشته گردیدن لب از خنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).