بثاث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بثاث . [ ب ُ] (ع مص ) آشکارا و فاش کردن راز را. (آنندراج ). رازدر میان نهادن . (ناظم الاطباء). و رجوع به بث شود.