بتول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- کسی که از دنیا بریده و به خدا پیوسته و نیز از ازدواج خودداری کند.<BR>۲- پارسا، پاکدامن، لقب حضرت فاطمه (ص) و حضرت مریم.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- کسی که از دنیا بریده و به خدا پیوسته و نیز از ازدواج خودداری کند.<BR>۲- پارسا، پاکدامن، لقب حضرت فاطمه (ص) و حضرت مریم.<br>